Ovid: „Anmache“ im Circus Maximus (ars amat. 1, 135 – 148)

 

Der Circus Maximus ist der beste Ort, um die Bekanntschaft einer schönen Frau zu machen:

 

135

 

137

 

139

 

141

 

143

 

145

 

147

 

 

 

 Nec te nobilium fugiat certamen equorum;

Multa capax populi commoda Circus habet.

Nil opus est digitis, per quos arcana loquaris,

nec tibi per nutus accipienda nota est:

Proximus a domina, nullo prohibente, sedeto;

iunge tuum lateri, qua potes usque, latus;

Et bene, quod cogit, si nolit, linea iungi,

quod tibi tangenda est lege puella loci.

Hic tibi quaeratur socii sermonis origo,

et moveant primos publica verba sonos.

Cuius equi veniant, facito, studiose requiras:

Nec mora, quisquis erit, cui favet illa, fave.

At cum pompa frequens caelestibus ibit eburnis,

Tu Veneri dominae plaude favente manu.

 

 

fugere,-io : entgehen ;

capax populi : vielbesucht; commodum: Vorteil; nil: (hier = non; opus est (+Abl.): man braucht; digitus: Finger; arcanum: Geheimnis; nutus,-us: Nicken; nota: Zeichen, Botschaft; proximus a: an der Seite von; sedeto: (Imperativ); qua - usque: so nah wie du kannst; bene:  (erg. „est“); quod: dass; cogere,-o: zwingen (Subjekt = linea); linea,-ae: Absperrung; tangere: berühren; lex: (hier:) Beschaffenheit;

hic: hier; tibi (= a te); socius, -a,-um: vertraut; publica verba: small-talk; movere sonos: Töne/Worte entlocken; cuius: (Fragesatz, abhängig von „requiras“); facito: (Imp.; erg. „ut“ > „requiras“); requirere, -o: fragen; nec mora: ohne Zögern; quisquis: wer auch immer; favere,-eo (+Dat.): jemanden favorisieren; pompa: Festzug; frequens: (hier:) reich ausgestattet; caelestis,-is: Götterbild; eburnus: aus Elfenbein; plaudere: applaudieren;

 

(bei den Hilfen habe ich mich an orientiert an: Hans-Joachim Glücklich, Ovid, ars amatoria, Göttingen 19913 und Markus Janka: Ovid, Doctor amoris, Bamberg 2003, S. 34).